Dopamine

Mangyaring magkakasalubong kayo sa daan, tapos magbabanggaan ang mga mata niyo, at pagkatapos mararamdaman mong halos iluwa mo na ang puso mong inu-untog ang sarili niya sa ribs mo, at syempre di pahuhuli sa eksena ang pagpapawisan ka, at pagkatapos.... Maririnig mo nalang ang mga barkada mong mas malakas pa ang hagalpakan at pagkakilig kesa sayo... Pahamak! Saka ka nalang tapos kikiligin at magtutumbling-tumbling kung pag ayun... limang metro na ang layo sayo... Buwis buhay! Grabe side-effect ni crush.

Trending ang love kahit sa’n ka lumingon, halos lahat ng view meron nito. View! Naalala ko tuloy ‘yung gas-gas na text message- ang love maraming view: front view, side view, back view... pero ang pinaka the best ay ‘yung i love view! Corny! Well, kaya nga love eh! Kung sa facebook best in like; kung sa twitter super follow with matching hush-tag. Uso! Wala naman kasing kinikilalang panahon, tao, lugar, oras, o sitwasyon ang pag-ibig. Kahit sa’n ka man naroon, anong oras man, sino man ang kasama mo basta’t marunong kang makibagay, maki-ayon, at makipagkapwa-tao hindi mahirap ang mapa-ngibabaw ang pag-ibig, napakadali natin itong malalaraw sa mukha ng mundo. Ilang mukha man meron ang mundo. Wala itong sini-sino at walang tini-tingala. Drama! Well, kaya nga love eh!

Scientifically speaking now! Henyo? Ang love daw ay nareregulate at na-aactivate sa hypothalamus at hindi sa puso, oo na! I know! Ang iba sa inyo gets na ang bagay na ‘yun, but then again may mga ibang bagay pa- Dopamine! Ang feeling ng pagiging in-love ay napapasidhi at nagpapa-alab sa tinatawag nilang Dopamine as in do-pa-meen, isa ito sa mga chemicals sa ating katawan na neurotransmitter daw, super important ito sa pag-papaandar ng ating central nervous system. Nose bleed! Pero sa madaling-describe ‘yung parang gasolina bang magtaas lang ng isang sentimo, naku! Buong Pilipinas nagkakagulo. Hanep! Busy ang drama ng lolo mong dopamine na ‘to, sapagkat dalawa ang trabaho at responsibilidad niya sa ating katawan, at ‘yung isa du’n ay patungkol sa kanina pang pinag-uusapang... LOVE! Si kuya Dopamine ang nag-boboost at nag-eenergize ng ating emosyon, ‘yung mga feelings na kapag nakikita mo ang crush mong tila nagcloud-jutsu (Naruto? Nemen! ) dahil kahit sa’n ka lumingon mukha niya ang nakikita mo, sama mo pa ‘yung pakiramdam na halos isuka mo nang puso mo sa sobrang talon nito na parang may built-in trampoline sa dibdib mo, pati pa ‘yung feeling na linalamig ka, buong katawan mong nanginginig pa, plus pa ‘yung di naman umu-ulan pero basang-basa ka... sa pawis! Relate! Buwis buhay diba? Ang ‘di ko lang ma-gets scientifically ay kung paanong nagyayaring tuwing makaka-ulayaw mo ang taong gumigising sa hypothalamus mo na pinapatakbo ni kuya dopamine eh mas kilig na kilig at todo hiyawan pa ang mga kaibigan mong wala namang kinalaman sa nararamdaman mo. Obssessed! Well, kaya nga love eh!

Maraming katanungan tungkol sa love, maraming ding sagot na parang tanong narin mismo, subalit hindi naman ‘yun sa kung ano ang tanong at kung ano ang sagot, hindi ba? Ito naman ay patungkol sa kung ano ang nararamdaman mo at sa kung ano ang kaya mong gawin tuwing nararamdaman mo ito! Ang astig ni pag-ibig, kasing lupit niya ang bulsa ni Doraemon kahit anong kailanganin mo basta’t sa ngalan ng pag-ibig pwedeng madukot,’pag kailangan ng pag-aaruga, kalinga, kaibigan, pangarap, at iba pa, nandyan si pag-ibig to the rescue, upang ang lahat ay madaling mabibigay sayo. Kasing cool ‘din ito ng bag ni Dora sa lahat ng panahon pwedeng-pwedeng sidlan ng lahat ng bagay- ng mga bituing ng ‘yung mga pangarap, ng mga ngiti ng mga taong mahalaga at estranghero sayo, ng mga pait ng buhay, ng ‘yung paghihirap at kung ano-ano pa. Bukal sa kaloobang kayang-kayang tanggapin ‘yun ng pag-ibig, kayang-kayang itago lahat ng ‘yun. Drama ulit! Well, kaya nga love eh!

Drama, emote, arte, overeact, cellphone, laptop, dota, crossfire, saging, mangga, tubo, ibon, baboy, pusa, bar exam, teachers board, kulog, kidlat, ulan, hangin, utot, hininga, luha, kili-kili, ngala-ngala, singit at kung anu-ano pang kabaliwang meron ang mundo, lahat ng ito pwedeng ihambing sa pag-ibig (transparent?), maaring mabigyang kulay gamit ang pag-ibig. Wala nang duda ‘yun! Kasi nga love diba? Love... love... love... complicated pero masarap; Pahirap pero exciting; sakit sa ulo pero enjoyable. Pag-ibig- kakaiba! Siya ‘yung parang “bring the best in you”, ‘yung parang “it’s not you, it’s me”, ‘yung parang “you complete me”, ‘yung parang “suddenly... it’s magic”, ‘yung parang ikaw at ako na parang gan’un, na parang gan’to, na parang ganyan, na parang... complicated! Well, kaya nga love eh! Kaya gan’un!


Kaya nga love. Kaya nga pag-ibig. Walang puno, walang dulo, (eh gitna kaya?). Basta nalang out of the blue (pwedeng out of the green?) susulpot na parang kabute, it guarantee’s no explanation at all! (Straight english?) Nararamdaman ‘yun sa puso, sa hypothalamus o sa kahit anong parte ng katawan- sa pancreas, sa atay, sa baga, sa intestines, o sa pantog kaya? Kahit saan du’n! Basta’t nararamdaman ‘yun, hindi sa salitang binibigkas lang (verbal non-verbal man), sa mga usong pick-up lines, sa mga tweet o kaya’y comment sa facebook, o maging sa kung ano ang sinasabi ng siyensya, sa mga theories, at principles. Kapag nagmamahal ka ba, iniisip mo pa ba kung bakit mo minamahal ang isang tao? O iniisip mo kung paano mo siya mamahalin? Nasa gitna lang naman yaon ng “ano” at “paano”. Nasa gitna nang, kung “ano mahal mo ako?” o “paano mo ako mamahalin?” hindi ba’t mas madaling sagutin ang una? Subalit mas matutukoy mo ang hangarin ng isang tao kapag ang tinanong mo ay ang pangalawa. Ang pag-ibig ay hindi patungkol sa kung ano siya bagkus ito’y nagbibigay silak sa kung paano mo siya gagamitin upang mapangiti’t mabigyang kulay ang buhay ng iba. Kaya nga love eh! Kaya ganu’n!


Salute Kuya Dopamine... salute Tito Hypothalamus (feeling close? As if related?) pero kahit wala kayo, still, Love can exist! Mabubuhay ang pag-ibig! (mabuhay ang pag-ibig!) Salitang pag-ibig pa lang ikinabubuhay na ng iba. Pag-ibig pa lang... ulam na! Kaya ikaw, anong pag-ibig ba ang meron ka upang maipamahagi sa iba? Oppppps!!!! Hindi nga ‘to tungkol du’n (sakit sa ulo!) tungkol ito sa kung paano mo maipapa-mudmod ang pag-ibig, na simula’t sapul meron ka.